Ediyşın insana özgüdür, adeta insandan bir parçadır, candır, ciğerdir, ciğercinin kapısındaki sokak kedisidir. Ediyşın insanın kendine yakışanı basmasıdır. İnsana yakışan budur. Farklı nüshalara ihtiyaç, insan olmaktan doğar. Ediyşının merkezinde insan vardır. Mevlana'nın öğretisinde de bir ediyşın olduğu rivayet edilir. Ediyşın yakamozları kovalayan insanın gölgeler arasında yitip giden bakışıdır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder